Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

ΑΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΣ ΥΠΟΔΕΧΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΡΙΤΗ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΗΝΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ. ΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΜΥΘΟ ΤΟΥ!!!ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!!!!!!!!!!!!!!





Ήταν κάποτε μια ξανθιά και χρειαζόταν χρήματα.
Σκέφτεται, σκέφτεται και απoφασίζει να απαγάγει ένα παιδί και να ζητήσει λύτρα. Τελικά βρίσκει ένα και το παίρνει μαζί της.
Αρχίζει να γράφει ένα γράμμα που έλεγε:
"ΑΠΗΓΑΓΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ. ΑΦΗΣΤΕ ΜΟΥ 20.000.000 ΕΞΩ ΑΠ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ. ΥΠΟΓΡΑΦΗ: Η ΞΑΝΘΙΑ ΤΙΜΩΡΟΣ." και το δίνει στο παιδί να το πάει στη μάνα του.
Την άλλη μέρα βρίσκει έξω απ την πόρτα της ένα σάκο με λεφτά και ένα σημείωμα που λέει:
"ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΟ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΞΑΝΘΙΑ"
____________________________________________________________________________
Ρωτάει ο Τοτός:
- Μπαμπά, αυτό εκεί πλοίο είναι;
- Όχι παιδί μου, υπερωκεάνιο.
- Υπερωκεάνιο; Και πώς γράφεται το υπερωκεάνιο;
- Μπα, μάλλον πλοίο είναι!
____________________________________________________________________________
Πάει ένας γύφτος σε ένα σουβλατσίδικο και λέει:
- Φιλαράκια, όποιος βρει το χρώμα του αυτοκινήτου μου, θα τον κεράσω 10 σουβλάκια. Αμα, όμως, δεν το βρείτε θα με κεράσετε εσείς 10 σουβλάκια. Αντε επειδή είμαι στις καλές μου, θα σας πω και το πρώτο γράμμα: Τ!
Αναρωτιούνται οι άλλοι και λενε:
- Τιγρέ;
- Τιρκουάζ!
- Όχι, απαντάει ο γύφτος.
Περνά ώρα με ερωτήσεις αλλά δεν το βρίσκουν και λένε στον γύφτο:
- Αντε ρε, να το πάρει το ποτάμι...
Και λέει ο γύφτος:
- ΤΑΛΑΣΣΙ!!!!!!!!!!!
_____________________________________________________________________________

Μια ωραία νεαρή κυρία ήταν στο αεροπλάνο από Ηνωμένες Πολιτείες προς Αθήνα δίπλα σε ένα ιερέα.
- Πάτερ μου να σας ζητήσω μια χάρη; ρωτάει η ξανθιά.
- Φυσικά κόρη μου, τι μπορώ να κάνω; απαντά ο αγαθός ιερέας.
- Να σας πω, αγόρασα ένα πολύ ακριβό δώρο, δηλαδή ένα σούπερ ηλεκτρονικό μπιστολάκι μαλλιών για τα γενέθλια της μητέρας μου που είναι πάνω από το όριο του τελωνίου και φοβάμαι ότι θα μου το κατασχέσουν αν δεν πληρώσω το τέλος. Μήπως υπάρχει κάποιος τρόπος να το περάσετε από το τελωνείο για μένα; Κάτω από τα ράσα σας μήπως;
- Θα ήθελα να σε βοηθήσω παιδί μου, αλλά πρέπει να σε προειδοποιήσω: δεν θα πω ψέμματα.
- Μα πάτερ μου, κανείς δεν θα σας κάνει ερωτήσεις έτσι που έχετε αγαθό πρόσωπο και είστε καλός ιερέας.
Προσγειώνονται λοιπόν, αποβιβάζονται και όταν φτάνουν στο τελωνείο η ξανθιά αφήνει τον ιερέα να περάσει πρώτος.
Εκεί ρωτούν τον ιερέα:
- Πάτερ έχετε τίποτα να δηλώσετε;
- Από το κεφάλι μου μέχρι την μέση μου, δεν έχω τίποτα να δηλώσω, απαντά ο ιερέας.
Ο τελωνειακός φυσικά βρήκε την απάντηση παράξενη και ξαναρωτά:
- Και έχετε τίποτα να δηλώσετε από την μέση σας μέχρι το πάτωμα;
- Ναι, έχω ένα θαυμάσιο εργαλείο σχεδιασμένο για χρήση μιας γυναίκας, αλλά το οποίο είναι έως τώρα αχρησιμοποίητο.
Ξεσπώντας στα γέλια ο τελωνειακός λέει:
- Περάστε πάτερ, ο επόμενος.
_____________________________________________________________________________
Ένα νεαρός προσλαμβάνεται σε ένα σουπερμάρκετ και πηγαίνει την πρώτη μέρα στην δουλειά.
Τον χαιρετά ο μάνατζερ με χαμόγελο και θερμή χειραψία, του δίνει μία σκούπα και του λέει:
- Η πρώτη σου δουλειά θα είναι να σκουπίσεις το μαγαζί.
- Αλλά είμαι απόφοιτος πανεπιστημίου! λέει ο νεαρός προσβεβλημένος.
- Α, συγνώμη, λέει ο μάνατζερ. Δεν το ήξερα. Ορίστε, δώσε μου την σκούπα να σου δείξω πώς γίνεται...
_____________________________________________________________________________
Ένας πολιτικός πήγε με τον γραμματέα του πριν τις εκλογές σε ένα χωριό και ζητούσαν από τους κατοίκους να τους πουν τί χρειάζονται.
Όλοι ζήτησαν από κάτι και ο γραμματέας τα σημείωνε όλα.
Φτάνει και ο τελευταίος και λέει:
- Εγώ ένα παράπονο έχω. Σε ένα ατύχημα έχασα και τα δυο μου α......
- Εντάξει, θα το ταχτοποιήσουμε, λέει ο πολιτικός.
- Τι; Θα μου πάρετε καινούρια α.......;
- Αφού όλοι οι κάτοικοι του χωριού α....... θα πάρουνε!
_____________________________________________________________________________
Ένας άντρας βρίσκει τη γυναίκα του στο κρεβάτι με τον εραστή της. Ορμάει πάνω του σαν ταύρος. Ο εραστής αρχίζει να τρέχει και ο άντρας τον κυνηγάει φωνάζοντας:
- Αν είχα πιστόλι θα σε σκότωνα! Αν είχα μαχαίρι, θα σου έκοβα τα α......!
Και ο εραστής:
- Αφού δεν έχεις τίποτα απ' αυτά... τραυμάτισέ με, με τα κέρατά σου!
________________________________________________________________________________________

μήνας Μάρτιος ή Μάρτης

Ονομασία Μαρτίου

Ο Μάρτης είναι ο τρίτος κατά σειρά μήνας του χρόνου του πολιτικού έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο και έχει 31 ημέρες. Πήρε το όνομά του από το Ρωμαίο θεό του πολέμου Mars δηλ. τον Άρη. Όπως λέει η ρωμαϊκή ιστορία οι ιδρυτές της Ρώμης, Ρώμος και Ρωμύλος, ονόμασαν αυτόν τον πρώτο μήνα Μάρτιο, προς τιμή του πατέρα τους και γενάρχη των Ρωμαίων του θεού Άρη. Για τούτο και κατά τον Πλούταρχο

Την πρώτη μέρα του Μάρτη συνηθιζόταν από τα παλιά χρόνια νέοι και νέες να βγαίνουν στα χωράφια και με τη δρόσο των σπαρτών έπλεναν το πρόσωπό τους για να μη μαυρίσουν. Απέφευγαν τη δρόσο των σπαρτών κριθαριού, γιατί αυτή φέρει σπυριά (κριθαρκά) κάτω από τα βλέφαρα.


Άλλο έθιμο ήταν να δένουν γύρω από τον καρπό του δεξιού χεριού τους και γύρω
από το λαιμό τους κλωστή από χρωματιστά νήματα στριμμένα, κόκκινα, λευκά και χρυσά. Καμμιά φορά στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού για να μη σκοντάφτουν.
Η κλωστή λέγεται «Μάρτη» ή «Μαρτιά» ή «Μαρτίτση» και όποιος τη φοράει δεν μαυρίζει από τον ήλιο του Μάρτη και φοριέται μέχρι το Πάσχα.

_________________________________________________________

Ο «Μάρτης», είναι ένα πολύ παλιό έθιμο και πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και μάλιστα στα Ελευσίνια Μυστήρια. Οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων, έδεναν μια κλωστή, την «Κρόκη», στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι. Η κόκκινη κλωστίτσα συμβολίζει την αγάπη για το ωραίο και η άσπρη την αγνότητα του φυτού “χιονόφιλος” που ανθίζει το Μάρτη… Άλλη εκδοχή, λέει πως το άσπρο χρώμα συμβολίζει την αγνότητα και το δεσμό της οικογένειας, η δε κόκκινη συμβολίζει την αγάπη… Οι δύο μαζί κλωστές αποτελούν το δεσμό και την πίστη προς τη θρησκεία. Το βραχιολάκι αυτό το βγάζουν στο τέλος του μήνα, ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές όταν δουν το πρώτο χελιδόνι για να το πάρει να φτιάξει τη φωλιά του. Αν το Πάσχα πέσει μέσα στον Μάρτη, το καίνε στη λαμπάδα της Ανάστασης. Αυτός ο συνδυασμός κόκκινης και άσπρης κλωστής δεν είναι μόνο Ελληνικό έθιμο.

_________________________________________________________________________

Η ΚΑΤΕΡΓΑΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ
Στα πολύ παλιά χρόνια ο Μάρτης ήταν ο πρώτος μήνας του έτους. Μια κατεργαριά όμως που έκαμε σε βάρος των άλλων μηνών που ήταν τα αδέλφια του στάθηκε αιτία για να του πάρει την πρωτοκαθεδρία ο Γενάρης.

«Μια φορά κι έναν καιρό αποφασίσανε οι δώδεκα μήνες να φτιάξουνε κρασί σε ένα βαρέλι ώστε να μπορούν να πίνουν όποτε τους ερχόταν η όρεξη.
Έτσι λοιπόν είπε ο Μάρτης:
- Εγώ θα ρίξω πρώτος μούστο στο βαρέλι για να γίνει κρασί και ύστερα ρίχνετε κι εσείς.
- Καλά, ρίξε εσύ πρώτος του είπαν οι άλλοι.
Ετσι και έγινε. Έριξε πρώτα εκείνος στο βαρέλι το μούστο και ύστερα ακολούθησαν και οι άλλοι μήνες. Όταν λοιπόν ζυμώθηκε ο μούστος και έγινε το κρασί, είπε πάλι ο Μάρτης.
- Εγώ που έριξα πρώτος το μούστο, πρώτος θ' αρχίσω και να πίνω.
-Βέβαια, είπαν οι άλλοι, έτσι είναι το σωστό.
Έτσι λοιπόν τρύπησε το βαρέλι στο κάτω μέρος, και άρχισε να πίνει, ως που ήπιε όλο το κρασί και δεν άφησε ούτε στάλα. Κατόπιν ήρθε η σειρά του Απρίλη να πάει να πιεί κρασί. Πηγαίνει και το βρίσκει άδειο. Θυμώνει, το λέει στους άλλους. Τ' ακούνε εκείνοι θυμώνουνε και σκέφτωνται τι να κάνουν. Συμφωνούν όλοι λοιπόν να τον τιμωρήσει ο Γενάρης που ήταν και ο μεγαλύτερος αδελφός. Τον πιάνει λοιπόν ο Γενάρης και του τραβάει ένα ξύλο που είπε βόγγηξε. Του αφαιρεί και το πρωτείο που είχε, να αρχίζει δηλαδή το έτος κάθε Μάρτη, και έγινε να αρχίζει το έτος από το Γενάρη.
Από τότε όταν ο Μάρτης θυμάται το παιχνίδι που έκανε στα αδέλφια του και τους ήπιε όλο το κρασί, γελάει και ο καιρός ξαστερώνει. Όταν πάλι θυμάται το ξύλο που έφαγε κλαίει και βρέχει».

Η παράδοση, που με μικρές παραλλαγές τη συναντάμε και αλλού είναι αιτιολογική και σκοπεύει στην εξήγηση της ακασταστασίας του καιρού που συνήθως χαρακτηρίζει το Μάρτη.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ
Το ίδιο φαινόμενο εξηγούν και άλλες παραδόσεις που αναφέρονται στη γυναίκα του Μάρτη.

Κάποτε οι μήνες αποφάσισαν να παντρευτούν. Ο καθένας βρήκε μια γυναίκα που του άρεσε και την παντρεύτηκε. Ο Μάρτης δε φρόντισε το ζήτημα μόνος του και έβαλε προξενητάδες να του βρούνε μια γυναίκα. Εκείνοι του φέρανε μια κοπέλα η οποία ήταν τυλιγμένη με ένα μαντίλι και του είπαν ότι είναι πολύ όμορφη. Ευκολόπιστος όπως ήταν, την παντρεύτηκε.
Όταν όμως έμειναν μόνοι και έβγαλε το μαντίλι της, τι να δει; Δεν υπήρχε πιο άσχημη στον κόσμο!

Από τότε κάθε φορά που τη θυμόταν άστραφτε, βροντούσε, έβρεχε, έριχνε μπόρες, έκανε παγωνιές. Μόνο όταν ξεχνιόταν μερικές φορές, ηρεμούσε, γαλήνευε κι έκανε καλό καιρό!

Στη Μεσσηνία, λόγου χάρη, λένε ότι η γυναίκα που παντρεύτηκε ο Μάρτης, από μπροστά ήταν πολύ άσχημη, ενώ από πίσω ήταν πολύ όμορφη. Όταν ο Μάρτης τη βλέπει καταπρόσωπο κλαίει και ο καιρός χαλάει, όταν όμως την κοιτάζει από τις πλάτες ευχαριστιέται και ο καιρός καλοσυνεύει.
Γι' αυτό λέγεται και η παροιμία: «Ο Μάρτης πότε κλαίει και πότε γελάει».

Σε άλλες περιοχές η παράδοση θέλει το Μάρτη νε έχει δύο γυναίκες, τη μια πολύ όμορφη και φτωχή και την άλλη πολύ άσχημη και πλούσια. Ο Μάρτης κοιμάται στη μέση και όταν γυρίζει κατά την άσχημη, κατσουφιάζει και ο καιρός χαλάει, όταν όμως γυρίζει κατά την όμορφη, χαίρεται και γελάει, και ο καιρός είναι καλός. ζεστός με ήλιο. Τις περισσότερες φορές όμως γυρίζει κατά την άσχημη επειδή αυτή είναι η πλούσια που τρέφει και την φτωχή, την όμορφη.

Έτσι άλλωστε προτιμούν το Μάρτιο και οι χωρικοί, βροχερό, επειδή η σοδειά τους θα είναι καλύτερη. Άλλωστε το βεβαιώνουν και αρκετές παροιμίες.

«Μάρτης έβρεχε, θεριστής χαιρότανε».
«Μάρτης βρέχει; Ποτέ μην πάψει».
«Κάλλιο Μάρτης στις γωνιές παρά Μάρτης στις αυλές».
«Κάλλιο Μάρτης καρβουνιάρης παρά Μάρτης λιοπυριάρης».
«Μάρτης βροχερός θεριστής κουραστικός».
«Μάρτης κλαψής θεριστής χαρούμενος».
«Μάρτης πουκαμισάς δεν σου δίνει να μασάς».
«Σαν ρίξει ο Μάρτης μια βροχή κι Απριλης αλλη μία, να δεις κουλούρες στρογγυλές και πίττες σαν αλώνι».

και η πασίγνωστη, που είναι παραλλαγή της προηγούμενης:

«Σαν ρίξει ο Μάρτης δυο νερά κι Απρίλης άλλο ένα,
χαράς σ' εκείνο το ζευγά πόχει πολλά σπαρμένα».

Η παράδοση της λιθωμένης γριάς
Τα απρόοπτα της βαρυχειμωνιάς που συνήθως επιφυλάσσουν οι τελευταίες ημέρες του Μάρτη, οι «μέρες της γριάς» όπως λέγονται, θέλει να εξηγήσει η παράδοση της «λιθωμένης γριάς».

"Ητανε μια φορά μια γριά κι είχε κάτι κατσικάκια. Ο Μάρτης τότε είχε εικοσιοχτώ ημέρες και ο Φλεβάρης τριανταμία.
Ήρθε λοιπόν εκείνη την εποχή ο Μάρτης κι επέρασε χωρίς να κάμει χειμώνα και η γριά από τη χαρά της που βγήκανε πέρα καλά τα πράματα της, ξεγελάστηκε και είπε:
«Πρίτσι Μάρτη μου, στην πομπή σου. Μπήκες, βγήκες τίποτα δε μου έκανες. Τα αρνάκια και τα κατσικάκια μου τα ξεχείμασα».

Τότε ο Μάρτης πείσμωσε κι δανείστηκε τρεις ημέρες απ' το Φλεβάρη και έριξε χιόνια πολλά.
Ήταν τόσο άσχημος ο καιρός, που η γριά και τα ζωντανά της πέτρωσαν από το κρύο.

Για αυτό που έπαθε εκείνη η γριά, τις τρεις τελευταίες ημέρες του Μάρτη τις λένε ημέρες των γριών.
Σε κάποια χωριά ονοματίζουνε κάθε μία από αυτές τις ημέρες με το όνομα μίας από τις πιο ηλικιωμένες γριές του χωριού. Αν τύχει καλή ημέρα θεωρούν πως η γριά είναι καλή, ενώ αν τύχει κακοκαιρία λένε πως έγινε από την κακία της γριάς.

Από τότε λένε ότι έχει ο Μάρτης τριανταμία ημέρες και ο Φλεβάρης εικοσιοχτώ. Για αυτό άλλωστε το λένε κουτσό και κουτσοφλέβαρο.

______________________________________________________


Καθ' οδόν (7.30 πρωϊνή προς εργασίαν)

συναντώ τον Μάρτιο, ευδιάθετον,

υπαινιγμών πλήρη περί ανοίξεως και λοιπά.

Αναβάλλω την υπόστασή μου,

ανακόπτω τη σύμβασή μου,

και διασπείρομαι σε χώμα.

Μια μικρή γη φυσική συντελούμαι,

ξαπλωμένη, απλωμένη

απέναντι στο καθ' όλα σύμφωνο σύμπαν.

Φυτεύομαι άνθη,

ανθίζω συναισθήματα

και είμαι πολύ καλά

εις άπλετον προορισμόν και τοποθέτησιν.

"Απαγορεύεται η άνοιξις!"

ξάφνου μια πινακίδα - σύννεφο απειλεί.

Αμέσως μια βροχή άρχισε κι έλεγε εις βάρος

της ανοίξεως και εις βάρος μου,

ένας δύσθυμος άνεμος μου κατέσχει τα άνθη,

μυ κατέσχει τα συναισθήματα

και με οδηγεί στο Γραφείο.

Παράβασις, λοιπόν, βαρεία,

και μάλιστα καθ' οδόν

από κυρια σχεδόν ώριμη,

με οικογενειακές υποχρεώσεις

και πολυετήν θητείαν

εις Δημοσίαν θέσιν

και χειμώνες!!!

(Κ.ΔΗΜΟΥΛΑ)

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!

Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

ΑΣ ΜΑΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΟΥΜΕ ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ ΜΑΣ!!!!!ΑVATAR ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΙΑΛΕΞΑΤΕ;;;;;;






ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ JK

NOMIZETE OTI ΘΑ ΣΑΣ ΜΙΛΗΣΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΕΣ ΜΑΣΚΕΣ;ΛΑΘΟΣ.ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΑΚΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΤΟ ΕΞΥΠΝΟ SKOULIKI ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΕ Η ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΗ ΑΝΑΣΑΙΜΙΑ ΠΟΥ ΡΩΤΟΥΣΑΝ¨΄ Your avatar story; ΠΩΣ ΔΗΛΑΔΗ ΕΠΙΛΕΞΑΜΕ ΤΟ AVATAR ΜΑΣ΄.

ΕΠΕΙΔΗ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΕΣ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΠΟΛΛΟΙ(688) ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ 2009 ΕΙΧΑΝ ΠΑΙΞΕΙ ΟΣΟΙ ΗΤΑΝ ΤΟΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΤΩΡΑ:

ΚΑΛΩ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΕΙΤΕ ΝΑ ΓΡΑΨΕΤΕ ΣΧΟΛΙΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΠΑΙΞΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΤΕ ΓΙΑΤΙ ΦΟΡΕΣΑΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΑΣΚΑ;ΤΙ ΝΟΜΙΖΑΤΕ.ΘΑ ΓΛΥΤΩΝΑΤΕ;ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΑΤΕ.ΑΝΤΕ ΝΑ ΔΩ ΤΩΡΑ ΑΝ ΚΑΝΕΤΕ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΙ ΘΑ ΓΡΑΨΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟ AVATAR.ΑΜΑ ΒΕΒΑΙΑ ΘΕΛΕΤΕ ΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΕ ΞΑΝΑ ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΒΑΡΕΘΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΑΝΑΡΤΗΣΗ :))

EΓΩ ΔΙΑΛΕΞΑ ΤΟΝ JK TON SKPOYTZAKO ΔΙΟΤΙ.

ΜΕ ΦΩΝΑΖΑΝ ΠΑΝΤΑ JK ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ. ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΣΚΡΟΥΤΖ ΕΙΝΑΙ ΕΠΕΙΔΗ.
1)ΕΧΕΙ ΗΓΕΤΙΚΗ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ ΚΑΙ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ
2)ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΞΑΚΟΥΣΤΟ ΠΑΠΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΥΧΕΡΗ ΤΟΥ ΔΕΚΑΡΑ.
3)ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ ΤΟΥ ΤΟΝ ΚΥΝΗΓΟΥΣΑΝ ΠΟΛΛΑ ΟΜΟΡΦΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΗΤΑΝ ΑΚΟΜΗ ΠΛΟΥΣΙΟΣ.
4)ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΚΑ ΤΟΥ ΣΚΛΗΡΟΥ ΠΑΠΙΟΥ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΓΑΘΟ ΠΑΠΙ.(ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΒΙΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΣΚΡΟΥΤΖ)
5)ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΤΟΥ ΑΠΕΔΕΙΞΕ ΟΤΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ ΣΤΗ ΖΩΗ.(ΑΥΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΚΑΙ ΕΓΩ)
6)ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΛΥ ΑΥΤΗ Η ΕΞΥΠΝΗ ΜΟΥΡΙΤΣΑ ΤΟΥ.
7)ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΥ.ΜΕΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΝΕΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ.
ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ AVATAR. ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΙΑΛΕΞΑΤΕ;
____________________________________________________

Καλές Απόκριες!

____________________________________________________
Πάει ένας στο μαγαζί με τα αποκριάτικα και λέει ότι θέλει την στολή του Αδάμ.
Του φέρνει ο μαγαζάτορας ένα πλαστικό φύλλο για να φορέσει στο επίμαχο σημείο.
Το δοκιμάζει, αλλά βλέπει ότι του είναι μικρό, οπότε λέει στον μαγαζάτορα:
- Ξέρεις, έχω μεγάλο, και αυτό το φύλλο δεν φτάνει για να το καλύψω.
- Κανένα πρόβλημα, θα σας φέρω το μεγαλύτερο νούμερο, λέει ο μαγαζάτορας και του φέρνει το Large.
- Φίλε, έχω ακόμα μεγαλύτερο.
- Κανένα πρόβλημα, λέει ο μαγαζάτορας και του φέρνει το X-Large.
Το δοκιμάζει ο πελάτης και λέει πάλι:
- Σου είπα φίλε, το έχω μεγάλο!
Οπότε γυρνάει ο καταστηματάρχης αγανακτησμένος και του λέει:
- Αμα το έχεις τόσο μεγάλο, ρίξε τα α..... . στην πλάτη, βάλε και το πουλί σου στο στόμα, και ντύσου βατραχάνθρωπος, ρε μακάκα!
_________________________________________________________________
Μια μέρα στο σχολικό αποκριάτικο χορό ο Τοτός πήγε χωρίς ρούχα και με μια οδοντογλυφίδα στον ποπό.
-Τοτέ τι ντύθηκες; Ρωτάει η δασκάλα.
- Μεζεδάκι κυρία!
_________________________________________________________________
Ο γιος ζητά απ' τον μπαμπά αποκριάτικη στολή.
Μπαμπά θα ήθελα για τις απόκριες να μου πάρεις τη στολή της καλής νεράιδας!
Έξαλλος ο μπαμπάς του απαντά.Τι πράγματα είναι αυτά;Δεν φοράνε τέτοιες στολές τ'αγόρια!
Την άλλη μέρα.......
Μπαμπά θα ήθελα να μου πάρεις τη στολή της καλής πριγκίπισσας!
Έξαλλος ο μπαμπάς...................................
Την άλλη μέρα....
Μπαμπά θα ήθελα ένα σπαθί.....................
Περιχαρής ο μπαμπάς.Μπράβο γιε μου!Αυτό μάλιστα!
.................μαζί με τη στολή της Ζήνας!
__________________________________________________________________
Δυο κοπελιές περιπατούν σε ένα πάρκο και όταν είχαν σταματήσει σε μια λιμνούλα πετάγεται ένας βάτραχος και τους λέει:
- Φιλήστε με, σας παρακαλώ, και θα γίνω ένας νέος και ωραίος βιοχημικός (!).
Οπότε τον αρπάζει η μια και τον βάζει στην τσέπη της και τη ρωτά η άλλη γιατί δεν τον φίλησε να γίνει αυτή η "μεταμόρφωση" σε νέο και ωραίο βιοχημικό. Και της απαντά η άλλη (δείχνοντας τα ήθη των εποχών):
- Τι λες μωρή να τον φιλήσω να γίνει ένας νέος και ωραίος βιοχημικός; Ξέρεις πόσο πιάνει σήμερα ένας βάτραχος που μιλάει;
___________________________________________________________






H AΠΟΚΡΙΑ ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ,ΚΑΘΩΣ ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΕΙΣ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΓΥΡΩ ΣΤΟ 2000Π.Χ ΣΤΗΝ ΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΣΤΗ ΜΕΣΟΠΟΤΑΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΒΑΒΥΛΩΝΑ.’Η ΔΟΥΛΑ ΝΤΥΝΕΤΑΙ ΚΥΡΑ ΚΑΙ Ο ΥΠΗΡΕΤΗΣ ΑΦΕΝΤΗΣ’
ΣΤΟΝ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ ΕΞΑΠΛΩΝΕΤΑΙ Η ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΚΗ ΕΠΟΧΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ,ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΟΠΩΣ ΤΑ ΒΑΚΧΕΙΑ,ΚΩΜΟΙ,ΛΗΝΑΙΑ,ΑΝΘΕΣΤΗΡΙΑ.
ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΡΩΜΑΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ,ΟΡΓΑΝΩΝΟΝΤΑΝ ΓΙΟΡΤΕΣ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΒΑΚΧΟΥ,ΤΟΥ ΚΡΟΝΟΥ,ΤΑ ΛΟΥΠΕΡΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΟΥΡΝΑΛΙΑ.ΤΟ 1826,ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ,ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΥ.ΣΤΗΝ ΤΟΤΕ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ,ΟΡΓΑΝΩΘΗΚΕ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ.ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΕΝΤΟΝΑ ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΣΥΓΚΑΤΑΛΕΓΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ.
Ο ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ ΚΟΡΥΦΩΝΕΤΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ,ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ,ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΡΑΝΗ ΑΠΟΚΡΙΑ.
ΤΣΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΚΟΥΖΟΥΛΑΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΓΡΙΕΣ ΛΕΝΕ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΠΟΥ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΤΡΙΩΔΙΟΥ ΕΙΝΑΙ: 1) Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ 2) Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ 3)Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ.

ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ
ΑΠΟΚΡΕΩ= ΑΠΟ+ ΚΡΕΑΣ=ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΕΑΣ
ΑΜΟΛΛΗΤΗ Η ΑΠΟΛΥΤΗ=Η ΠΡΩΤΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.ΤΟΤΕ ΑΠΟΛΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΠΕΘΑΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΕΠΑΝΩ ΚΟΣΜΟ.
ΚΡΕΑΤΙΝΗ=Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ.ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΛΥΕΤΑΙ ΤΟ ΚΡΕΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΡΩΝΕ ΟΤΙ ΝΑΝΑΙ.
ΤΥΡΙΝΗ Η ΜΑΚΑΡΟΝΟΥ= Η ΤΡΙΤΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ.ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΛΥΕΤΑΙ ΤΟ ΤΥΡΙ.ΛΕΓΕΤΑΙ ΔΕ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΟΝΟΥ ΕΠΕΙΔΗ ΤΡΩΓΟΝΤΑΙ ΠΟΛΥ ΤΑ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ.
ΛΑΓΑΝΑ= ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΞΗ ΛΑΓΑΝΟ Η ΛΑΓΑΝΙΟ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΖΥΜΩΜΕΝΟΣ ΜΕ ΛΑΔΙ ΚΑΙ ΠΕΠΛΑΤΥΣΜΕΝΟΣ ΑΡΤΟΣ.
ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ(Carne kai vale)=ΚΡΕΑΣ ΧΑΙΡΕ,ΕΧΕ ΓΕΙΑ

Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΑΣΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ.ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ Σ ΑΦΗΝΕΙ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙΣ ΤΑ Χαμόγελα!!!!!!!ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ !!!!





Μία γυναίκα περίμενε στον προθάλαμο του οδοντίατρου που πρόσφατα της είχανε συστήσει.
Πρόσεξε το πτυχίο του, στην γωνιά του τοίχου, στο οποίο αναγράφονταν το πλήρες όνομά του, κλπ.
Ξαφνικά θυμήθηκε το ψηλό, καστανό, καλοφτιαγμένο παλικάρι με το ίδιο ονοματεπώνυμο, που είχε συμμαθητή στο γυμνάσιο, κάπου 40 χρόνια πίσω και που για ένα φεγγάρι ήταν ερωτευμένη μαζί του."Μπορεί να έχει σχέση μ' αυτόν εδώ τον τύπο; Μπα, αποκλείεται" , σκέφτηκε, άμα τον είδε. "Τούτος εδώ ο μισοφαλακρός, ο κοιλαράς, μέσα στην ρυτίδα, παραήτανε γέρος για να ήτανε ο πρώην συμμαθητής μου". Αφού της εξέτασε τα δόντια, τον ρώτησε εάν είχε φοιτήσει, παρ' ελπίδα, στο γυμνάσιο των Ιωαννίνων:
- Άκου τώρα ! Ασφαλώς, και ήμουνα και σημαιοφόρος κάθε χρόνο, είπε με περισσό καμάρι.
- Πότε αποφοιτήσατε; τον ρώτησε.
- Το 1962, απάντησε. Γιατί με ρωτάτε ;
- Γιατί ήσασταν στη τάξη μου!
Την κοίταξε προσεκτικά και όλο και πιο κοντά και κατόπιν τη ρώτησε:
- Τι μάθημα διδάσκατε;
_____________________________________________________________________________
Ήταν ένα ζευγάρι όπου ο άνδρας έλεγε για το ....... της γυναίκας του "η γραφομηχανή" και αυτή για το ....... του ανδρός της έλεγε "το μολύβι". Λέει ο άνδρας στο μικρό παιδί του:
- Παιδάκι μου, πες στη μαμά ότι ο μπαμπάς θέλει
"την γραφομηχανή".
Πάει το παιδί, το λέει και η μαμά απαντάει:
- Πες στον πατέρα σου ότι "η γραφομηχανή" δεν μπορεί τώρα.
Το λέει στον πατέρα το παιδί, "καλά" λέει ο μπαμπάς. Μετά από μια ώρα περίπου, φωνάζει η μάνα το παιδί:
- Μωρό μου, πες στον πατέρα σου ότι είναι έτοιμη "η γραφομηχανή".
Πάει, το λέει το παιδί και απαντάει ο πατέρας του:
- Πες στη μαμά "άσ'το, ο μπαμπάς το έγραψε με το χέρι"!
_____________________________________________________________________________
- Πόσο κάνουν τα κεράσια; ρωτάει μια όμορφη κοπέλα τον πονηρούλη μανάβη της γειτονιάς.
- Ένα φιλί το κιλό, απαντά εκείνος.
- Καλά, βάλτε μου πέντε κιλά.
Ο μανάβης πρόθυμος τα βάζει και τα δίνει στην κοπέλα:
- Ευχαριστώ πολύ κύριε, απαντά εκείνη. Aύριο θα έρθει η γιαγιά μου να σας πληρώσει!
_____________________________________________________________________________
Κάποιοι Πόντιοι ψιλικατζήδες κακοποιοί, αποφασίζουν να παρατήσουν τις μικροκλοπές και να αρχίσουν τα μεγάλα κόλπα: τράπεζες. Καταστρώνουν, λοιπόν, ένα ενδελεχές σχέδιο, κάνουν δεκάδες πρόβες και χτυπάνε. Πράγματι, δίχως πολύ κόπο, καταφέρνουν να μπουν σε μια τράπεζα. Μπροστά τους δεκάδες θυρίδες ασφαλείας. Ανοίγουν όλο χαρά την πρώτη αλλά το μόνο που βρίσκουν μέσα είναι ένα κύπελλο με κρέμα βανίλια:
- Τι να κάνουμε; λέει ο αρχηγός. Ας την φάμε τουλάχιστον.
Τρώνε τη βανίλια και ανοίγουν τη δεύτερη θυρίδα, πάλι κρέμα βανίλια. Την τρώνε κι αυτή. Τα ίδια και στις επόμενες. Τρώνε του σκασμού και φεύγουν
απογοητευμένοι:
- Τουλάχιστον, δε φύγαμε νηστικοί, μονολογούν.
Την άλλη μέρα, τα πρωτοσέλιδα έγραφαν: "Η μεγαλύτερη τράπεζα σπέρματος της Αθήνας, χτυπήθηκε χτες βράδυ από αγνώστους!"
_____________________________________________________________________________
Στη τάξη του Τοτού έχουν μάθει στα αγγλικά το γέλοου, πίνκ και γκρίν. Η δασκάλα ζητάει από τα παιδιά να πουν ένα παράδειγμα. Ξεκινάει η Ελενίτσα:
- Μιά μέρα πήγαμε με τους γονείς μου εκδρομή και εγώ φόρεσα το πίνκ φόρεμα. Η φύση ήταν πολύ όμορφη και το χορταράκι γκριν, είδα και κάτι λουλουδάκια όμορφα που ήταν γέλοου.
Η δασκάλα της είπε ένα μεγάλο μπράβο. Ήρθε και η σειρά του Τοτού:
- Μιά μέρα καθόμουν στο σπίτι και χτύπησε το τηλέφωνο "γκρην- γκρην". Έτρεξα και το σήκωσα και ήταν ο θείος μου από την Αμερική, "γέλλοου" μου είπε. Aφού μιλήσαμε για λίγο κόπηκε απότομα η γραμμή, "πινκ"!
_____________________________________________________________________________
Μια ξανθιά είχε πρόβλημα με την ταμειακή της. Οπότε παίρνει τηλέφωνο τον τεχνικό και τον ρωτάει:
- Έχω πρόβλημα με την ταμειακή. Δεν σβήνει την τιμή.
Και ο τεχνικός της λέει:
- Πάτα το CL κουμπί.
Και απαντάει η ξανθιά:
- Μα ποιο σιέλ κουμπί; Όλα πράσινα είναι!
_____________________________________________________________________________
Στο δικαστήριο, το ακροατήριο κάνει τόσο θόρυβο, ώστε ο πρόεδρος αναγκάζεται να δηλώσει αυστηρά:
- Αν τολμήσει κανείς να ξαναφωνάξει, θα διατάξω να τον πετάξουν έξω!
- Ζήτω ο κύριος πρόεδρος!!!!!! φωνάζει αμέσως ο κατηγορούμενος, με όλες του τις δυνάμεις, ελπίζοντας να βγει έξω.
_____________________________________________________________________________
Ένα αντρόγυνο που είναι παντρεμένο δέκα χρόνια τσακώνεται στο σπίτι του για το ποιος παίρνει τις περισσότερες πρωτοβουλίες και ποιος κάνει κουμάντο.
‘Αντρας: Εγώ κάνω κουμάντο γιατί είμαι ο άντρας του σπιτιού κι έτσι πρέπει!
Γυναίκα: Εγώ κάνω κουμάντο γιατί απλά είμαι πιο έξυπνη και πιο δυναμική από σένα!
Κι άλλα τέτοια έλεγαν ο ένας στον άλλο μέχρι που στο τέλος άρχισαν να κυνηγιούνται για να "πλακωθούν".
Βγάζει λοιπόν η γυναίκα το παπούτσι της να τον χτυπήσει κι ο σύζυγος κρύβεται κάτω απ το κρεβάτι.
Γυναίκα: Βγες αμέσως έξω!
‘Αντρας Όχι! Δεν βγαίνω!
Γυναίκα: Βγες έξω σου είπα! Θα σε δείρω!
‘Αντρας: Όχι είπα! Δεν βγαίνω! Εγώ είμαι ο άντρας! Εγώ θ αποφασίσω πότε θα βγω να με δείρεις!
_____________________________________________________________________________
Ήταν μια ξανθιά μέσα σε ένα λεωφορείο και ήρθε η ώρα να κατέβει στη στάση της. Οπότε φωνάζει στον οδηγό:

-Στάση, καλέ στάση, στάση
Φώναζε όλο και πιο δυνατά.
Και ο οδηγός της λέει:
-Πατήστε το κουμπί.
Πατάει η ξανθιά το κουμπί και λέει:
-Τώρα ακούγομαι;
_____________________________________________________________________________

Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011

ΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ.ΤΟ ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΟ ΦΕΓΓΑΡΙ!!!!!!



ΤΟ ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
Μια φορά κι έναν καιρό εκεί ψηλά στον ουρανό ο Γαλαξίας των αστεριών, ο Ήλιος, το φεγγάρι , η Πούλια και ο Αυγερινός έκαναν ένα πάρτυ. Φαντάζεστε το μεγαλείο;Τα αστέρια έλαμπαν συνεχώς φορώντας τα ασημένια κοστούμια τους, ο Ήλιος είχε φορέσει την πορφυρή του χλαμύδα, η Πούλια σαν μάγισσα της νύχτας είχε ντυθεί ανάλογα και ο Αυγερινός ντυμένος με το σμόκιν του έμοιαζε πολύ επίσημος...!Είχαν πιάσει όλοι θέση στην χρυσοστολισμένη αίθουσα του ουρανού, όταν κάτι ψίθυροι έκαναν όλους να γυρίσουν τα κεφάλια τους. Μα τι να συνέβη άραγε;Το φεγγάρι! Που ήταν το φεγγάρι; Θα έχανε τέτοια φιέστα; Κι εκεί που αναρωτιόντουσαν ένα κατάλευκο σύννεφο, χωρίς κοιλίτσα, με ένα ροζ φιόγκο στο λαιμό, λίγο κουτσομπόλικο, πλησίασε την αμήχανη παρέα για να τους λύσει την απορία.Εκείνα μόλις το είδαν φοβήθηκαν ότι πάλι κάτι θα σκάρωνε, και τραβήχτηκαν πίσω, αλλά το συννεφάκι ανέβηκε σε ένα τραπέζι και φραπ! Στάθηκε πάνω στο ψηλό κηροπήγιο που ακόμα το κερί δεν το είχαν ανάψει και τους είπε:- Το φεγγάρι είναι δακρυσμένο. Τα ματάκια του είναι κόκκινα και τα χειλάκια του όλο σουφρώνουν...έτοιμο να κλάψει.- Μα γιατί; Γιατί; Αναρωτιόντουσαν όλοι μαζί γεμάτοι περιέργεια.- Που να σας τα λέω! Συνέχισε το συννεφάκι. Η αδελφή μου η Πουπουλένια απέρριψε την πρόταση γάμου που της έκανε και εκείνο έφυγε ένα μακρινό ταξίδι για τη χαμένη Ατλαντίδα. Εγώ το ακολούθησα χωρίς να με καταλάβει και τελικά είδα ότι έφτασε σε ένα ξερονήσι. Κατέβηκε σε ένα παλιό πέτρινο κάστρο. Έβγαλε το καπέλο του, σήκωσε τα μανίκια του από το φαρδύ πουκάμισο και χτύπησε την πόρτα. Ανοιξε μια όμορφη κοπέλα, με μακριά κατάξανθα μαλλιά που όμοιά της δεν έχω ξαναδεί. Το φεγγάρι τη χαιρέτησε και καθώς η πόρτα ήταν ανοιχτή, πέρασα κι εγώ μέσα. Πήγα γρήγορα γρήγορα και κρύφτηκα πίσω από τις βελουδένιες κουρτίνες που έντυναν τα επιβλητικά παράθυρα. Πιάστηκαν χέρι-χέρι και προχώρησαν σε έναν μακρύ διάδρομο, ώσπου έφτασαν σε ένα σαλόνι πλημμυρισμένο από δυνατό φως. Κάθισαν σε ένα τραπέζι φτιαγμένο από όστρακα και γυαλί, κτύπησε η ξανθομαλλούσα το σήμαντρο και τέσσερις υπηρέτες ντυμένοι στα λευκά, και με ένα παράξενο καπέλο στο κεφάλι παρουσιάστηκαν κρατώντας στα χέρια τους πιατέλες με αχνιστά φαγητά. Σερβίρισαν, και έτσι όπως ξαφνικά ήρθαν έτσι και εξαφανίστηκαν! Σαν απόμειναν μονάχοι, άκουσα το φεγγάρι που είπε: «Καλή μου Σίρλευ, σήμερα ήρθα στο Κάστρο σου κάνοντας αυτό το μακρινό ταξίδι για να σου πω τον πόνο μου».- Και τι έγινε; Ρώτησε η παρέα γεμάτη αγωνία.- Το φεγγάρι άρχισε να διηγείται την απόρριψη της Πουπουλένιας και τον αγιάτρευτο καημό του. Και τότε τα λαμπερά μάτια της Σίρλει, έλαμψαν. Σηκώθηκε, αγκάλιασε το φεγγάρι και τον τράβηξε από το χέρι κι εκείνος την ακολούθησε σε έναν απέραντο κήπο γεμάτο παράξενα δέντρα και λουλούδια. Κάθισαν σε ένα μαρμάρινο πεζούλι, τοποθέτησε τον καθρέπτη της μπροστά τους, κοίταξε μέσα και βλέποντας το φεγγάρι του είπε: «Φίλε μου αγαπημένε κοίταξε τι όμορφος που είσαι; Αν δεν σε θέλει η Πουπουλένια, χρόνια τώρα σε περιμένω εγώ, σαν μια μακρινή ιστορία παραμυθιού. Τι λες;». Το φεγγάρι δάκρυσε. Τι κρίμα...αγαπούσε την Πουπουλένια. Αλλωστε ζούσαν στην ίδια πολιτεία του ουρανού κι έτσι θα μπορούσαν να είναι μαζί, ενώ με τη Σίρλει; Μόνο αν κάποια μάγισσα την έκανε αστέρι και πέταγε μαζί του ψηλά στο ουράνιο στερέωμα...δύσκολο...κι έτσι, το φεγγάρι σηκώθηκε. Έπρεπε να φύγει γιατί είχε μεγάλο ταξίδι να κάνει. Αποχαιρέτησε τη φίλη του και άρχισε να ανεβαίνει για το σπίτι του.- Κι εσύ τι έκανες;- Εγώ την ακολούθησα, συνέχισε το κατάλευκο συννεφάκι και τότε είδα τα δάκρυα που έπεφταν από τα μάτια του Φεγγαριού πάνω στη γη, γεμίζοντάς τη με κάτι όμορφα λουλούδια που τα ονόμασαν νυχτολούλουδα. Μυρίζουν μόνο κάθε βράδυ, γεμίζοντας τον τόπο μοσχοβολιά, για να θυμίζουν την όμορφη ιστορία αγάπης του Φεγγαριού που σημάδευε παντοτινά τη ζωή του.

Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΤΕ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ!!!!!!ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.













Ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας των ερωτευμένων. Επίκεντρο η 14η Φεβρουαρίου, ημέρα του "Αγίου Βαλεντίνου".

Στην πραγματικότητα όμως την μέρα αυτή, δεν γιορτάζεται η μνήμη του συγκεκριμένου αγίου, ο οποίος άλλωστε δεν μνημονεύεται στα επίσημα χριστιανικά εορτολόγια, καθολικό και ορθόδοξο. Αυτό που γιορτάζεται είναι ο έρωτας, ο Έρως, που στην Ελληνική μυθολογία ήταν θεός. Ήταν ο καρπός της θεάς της ομορφιάς Αφροδίτης και του θεού του πολέμου Άρη.

Οι ρίζες του συγκεκριμένου εορτασμού χάνονται στα βάθη του χρόνου, φτάνοντας μέχρι την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Τότε, την 14η Φεβρουαρίου πραγματοποιούνταν εκδηλώσεις προς τιμήν της Θεάς Juno, η οποία ήταν προστάτιδα της οικογένειας, των γυναικών και της συζυγικής αγάπης και πίστης (αντίστοιχη της Ήρας). Την επόμενη μέρα άρχιζε η γιορτή Lupercalia μια παγανιστική γιορτή αφιερωμένη στη γονιμότητα και τον έρωτα.

Σύμφωνα με τις παραδόσεις τις εποχής, οι ζωές των νεαρών αγοριών και κοριτσιών ήταν αυστηρά διαχωρισμένες. Όμως, την μέρα αυτή, την περνούσαν μαζί. Κατά τη διάρκεια της Lupercalia, τα κορίτσια έγραφαν το όνομά τους σε έναν κλήρο που τον τοποθετούσαν σε ένα βάζο. Κάθε αγόρι επέλεγε έναν από τους κλήρους, διαλέγοντας έτσι την κοπέλα που θα τον συνόδευε σε όλη τη διάρκεια της γιορτής. Πολλές φορές το ζευγάρωμα αυτό των παιδιών κρατούσε ένα ολόκληρο χρόνο και συχνά τα ζευγάρια ερωτεύονταν και κατέληγαν στο γάμο.

Σήμερα στις 14 του μήνα γιορτάζουν σε όλο τον κόσμο όλοι οι ερωτευμένοι. Η ιδέα καθιερώθηκε από τους Γάλλους κι από εκεί ξεκίνησε, με αφορμή τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, που είναι ο προστάτης της αγάπης. Αυτός ο περίφημος άγιος, φαίνεται ότι ερήμην του, εχρίσθη προστάτης των ερωτευμένων, όταν ο πάπας Γελάσιος, το 496μ.Χ., μετέφερε τα Λουπερκάλια, μια μέρα πριν, ώστε να σταματήσει η λατρεία τους.

Στην Ελλάδα, ο εορτασμός της 14ης Φεβρουάριου, σαν ημέρα των ερωτευμένων, καθιερώθηκε για πρώτη φορά το 1977.

Η ιστορία αυτού του περίεργου Αγίου σκεπάζεται ακόμη και σήμερα από ένα πέπλο μυστηρίου. Σήμερα η καθολική εκκλησία αναγνωρίζει τουλάχιστον τρεις τέτοιους Αγίους με το όνομα Βαλάντιος ή Βαλεντίνος, εκ των οποίων όλοι μαρτύρησαν.

Κατά μια εκδοχή, τον 3ου αιώνα στην Ρώμη κατά την Αυτοκρατορία του Κλαύδιου του Β΄, η Ρώμη περνούσε μία περίοδο αιματηρών εκστρατειών. Ο Κλαύδιος αντιμετώπιζε δυσκολίες στο να προσελκύσει στρατιώτες να καταταγούν στις λεγεώνες του. Πίστευε ότι αυτό οφειλόταν στο ότι οι άντρες δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν τις αγαπημένες τους ή τις οικογένειες τους. Εξέδωσε λοιπόν διάταγμα σύμφωνα με το οποίο απαγόρευε τους γάμους και τους αρραβώνες. Ο Άγιος Βαλεντίνος όμως, ο οποίος ήταν ιερέας στη Ρώμη εκείνη την εποχή, μαζί με τον Άγιο Μάριο βοηθούσαν τους Χριστιανούς και κρυφά πάντρευαν τα ζευγάρια. Οι πράξεις του σύντομα μαθεύτηκαν από τον αυτοκράτορα και ο Άγιος Βαλεντίνος σύρθηκε από τους πρετοριανούς στο παλάτι. Εκεί ο αυτοκράτορας τον καταδίκασε, επειδή δεν υπάκουσε στους νόμους του, να χτυπηθεί με ραβδιά μέχρι θανάτου και μετά να αποκεφαλιστεί. Ο Άγιος Βαλεντίνος μαρτύρησε στις 14 Φεβρουαρίου του 270μ.Χ. παραμονή της "Λουμπερκάλια".

Η Δυτική Χριστιανική εκκλησία μετέτρεψε τη "Λουμπερκάλια", που είχε ειδωλολατρικές ρίζες σε γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου. Επειδή ο Άγιος μαρτύρησε για ένα τόσο ρομαντικό σκοπό καθιερώθηκε την ημέρα της γιορτής του να γιορτάζουν όλοι οι ερωτευμένοι.
Στην Ελλάδα ο δυτικός Άγιος Βαλεντίνος μπήκε στη ζωή μας τη δεκαετία του 1980 ως παγκόσμιος προστάτης των ερωτευμένων.

Σήμερα είναι πανελληνίως γνωστός και ιδιαίτερα προβαλλόμενος από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης την ημέρα της γιορτής του.
Υπάρχει, όμως, κι ένας ορθόδοξος άγιος, λιγότερο γνωστός από το δυτικό ''συνάδελφό'' του, που προστατεύει κι αυτός τον έρωτα και την αγάπη. Ο δικός μας Άγιος Υάκινθος πολύ μικρή σχέση έχει με το δυτικό Άγιο Βαλεντίνο. Θαλαμηπόλος στην αυλή του αυτοκράτορα Τραϊανού μαρτύρησε κι αυτός για την πίστη του, σε νεαρή ηλικία, δύο αιώνες πριν το Βαλεντίνο, το 98 μ.Χ. Η δική του γιορτή είναι καλοκαιρινή, στις 3 Ιουλίου και ο πρώτος ναός που χτίστηκε, αφιερωμένος αποκλειστικά σ' εκείνον βρίσκεται στα Ανώγεια της Κρήτης, σε κάποια από τις πλαγιές του Ψηλορείτη, φτιαγμένος από πέτρα, κρυφός, γιατί κρυφά είναι και τα αισθήματα.

Όμως οι ερωτευμένοι δε χρειάζονται γιορτές και ξεχωριστές ημέρες για να δείξουν και ν' αποδείξουν την αγάπη τους.

Ο Έρωτας, ούτως ή άλλως, είναι από μόνος του γιορτή και γιορτάζει μόνιμα και τις 365 μέρες του χρόνου, χωρίς να χρειάζεται κανέναν άγιο προστάτη.
_____________________________________________________________
ΩΡΑ ΓΙΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ

Ένας κύριος στο λεωφορείο, κάθεται δίπλα σε μια νέα κοπέλα και δεν έχει πάρει τα μάτια του από τα πόδια της. Κάποια στιγμή της λέει:
- Αν σας δώσω ένα δέκα ευρώ θα σηκώνατε τη φούστα σας λίγο πάνω από το γόνατο;
- Γιατί όχι, λέει η κοπέλα.
Παίρνει το δεκάευρω και σηκώνει τη φούστα της πάνω από το γόνατο.
Λίγο αργότερα του λέει η κοπέλα:
- Αν μου δώσετε πενήντα ευρώ μπορώ να σας δείξω και το μέρος που έκανα εγχείριση σκωληκοειδίτηδος.
Πρόθυμος και κατενθουσιασμένος ο κύριος της τα δίνει. Τότε αυτή, δείχνοντας έξω από το παράθυρο, του λέει:
- Να, σε αυτή την κλινική απέναντι!

Τι είναι βροχή;
Σταγόνες!
Τι είναι σταγόνες;
Δάκρυ!
Τι είναι δάκρυ;
Πόνος!
Τι είναι πόνος;
Αγάπη!
Δυο ψεύτες κάνουν διαγωνισμό στο ποιος θα πει το μεγαλύτερο ψέμα.
Λέει ο πρώτος δείχνοντας το καμπαναριό:
- "Βλέπεις μια μύγα πάνω στην καμπάνα;"
Κι ο δεύτερος:
- "Εγώ δε βλέπω τη μύγα αλλά ακούω τα βήματα της!!"

__________________________________________________________________
Μια κρύα νύχτα του φθινοπώρου, ο γάτος αποφασίζει ότι ο γιος του έχει φτάσει πλέον σε μια ηλικία όπου θα πρέπει να μάθει τι παίζεται με τις γυναίκες. Έτσι φωνάζει το γατάκι και του λέει:
- Γιε μου, σήμερα είναι η μεγάλη μέρα. Σήμερα θα σου μάθω πώς να κάνεις έρωτα!
Χαρά το γατάκι, το οποίο δεν πολυκατάλαβε, αλλά μοιράστηκε τον ενθουσιασμό του γάτου-πατέρα του. Το πιάνει λοιπόν και βγαίνουν έξω στα κεραμίδια.
- Τώρα πρόσεχε καλά, λέει ο πατέρας, θα κάνεις ό,τι κάνω, εντάξει;
- Εντάξει, πατέρα, λέει το γατάκι.
Αρχίζει λοιπόν ο γάτος να νιαουρίζει μεστά και πονεμένα, φωνάζοντας όποια γάτα τύχαινε να βρίσκεται στην περιοχή. Αμέσως μετά το γατάκι, με την ψιλή φωνή προσπαθεί να μιμηθεί τον πατέρα του.
Του κάκου όμως, το κρύο είναι τσουχτερό και καμία γάτα με σώας τας φρένας δεν έχει ξεμυτίσει. Έτσι λοιπόν ο γάτος ξαναδοκιμάζει την τύχη του, νιαουρίζει και πάλι, ακόμα πιο δακρύβρεχτα, από πίσω το γατάκι προσπαθεί να μιμηθεί και πάλι τον πατέρα του. Για μια ακόμα φορά όμως καμία γάτα δεν εμφανίζεται. Ο πατέρας πεισμώνει και αρχίζει να νιαουρίζει συνεχώς, ενώ το γατάκι με δυσκολία προσπαθεί να μιμηθεί τη χροιά του νιαουρίσματος του πατέρα του. Αφού έχει περάσει κάνα τέταρτο συνεχούς νιαουρίσματος, το γατάκι σκουντάει τον πατέρα του στην πλάτη και του λέει:
- Ρε πατέρα, αρκετά γα............Δεν πάμε τώρα μέσα γιατί έχω ξεπαγιάσει;
___________________________________________________________________
Περνάει κάποιος έξω από ένα τρελοκομείο, κρατώντας ένα τσουβάλι στον ώμο του.
- "Τι κουβαλάς εκεί;", τον ρωτάει ένας τρόφιμος μέσα από τα κάγκελα.
- "Κοπριά, για να τη βάλω στις φράουλες μου", αποκρίνεται ο περαστικός.
- "Κοίτα να δεις αδικία! ", λέει αγανακτισμένος ο άλλος. "Εγώ τις τρώω με ζάχαρη κι όμως εμένα θεωρούν τρελό!"

___________________________________________________________________
Λέει ένας Aγγελος στο Θεό:
«Κύριε, οι άνθρωποι αποκωδικοποίησαν το DNA του ανθρώπου.»
Και απαντάει ο Θεός:
«Καταραμένοι χάκερς. Πρέπει ν'αλλάξω το password.»

___________________________________________________________________
Η γκομενάρα στο πολυεθνικό πλοίο
Ενα πλοίο περιμαζεύει μια θεογκόμενα ναυαγό απο ενα ξηρονήσι (το πώς βρέθηκε εκεί, άσχετο). Ο καπετάνιος φωνάζει το πλήρωμα και τους ξεκαθαρίζει οτι απαιτεί απόλυτο σεβασμό απέναντι στην κοπέλα, όσο θα είναι στο καράβι.
Περνάν δυο βδομάδες, ο καπετάνιος ξαναμαζέυει το πλήρωμα και τους ανακοινώνει. Κοιτάξτε, αποφάσισα να φλερτάρω την
κοπέλα, και θέλω απόλυτη κατανόηση.
Πετιέται ο Ιταλός - Τί λέ ρε
καπετάνιε, υπάρχει φλογερός Ιταλός στο καράβι και θα σ'αφήσω να φλερτάρεις εσύ την κοπέλα?
Πετιέται και ο Γάλλος - Μα, τί λέτε εσείς οι δυό, οι Γάλλοι είναι προφέσσορες στο φλέρτ και θα σας αφήσω να μου την φάτε μέσα απ'τα χέρια?
Ο Ελληνας , σε μια γωνιά δεν αντιδρά.
- Τί λες και συ ρε Ελληνα? Εσύ δεν θέλεις να την φλερτάρεις και δε μιλάς?
- Τί να σας πώ ρε παιδιά, εγω εδώ και δυό βδομάδες την .........., τώρα άν θέλετε να την φλερτάρω κιόλας .... ..


Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

ΣΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ;;;ΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΡΩΣΙΚΟ.ΤΟ ΣΟΦΟ ΚΟΡΙΤΣΙ!!!!!


ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ ΣΕ ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΣΤΕΠΑΣ ΖΟΥΣΑΝ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ.Ο ΕΝΑΣ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΗΤΑΝ ΦΤΩΧΟΣ ΚΑΙ ΧΗΡΟΣ ΜΕ ΜΟΝΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΦΤΑΧΡΟΝΗ ΚΟΡΗ ΤΟΥ।

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΟΠΟΥ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΓΙΝΟΤΑΝ ΠΑΖΑΡΙ.Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΜΕ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΑΤΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΦΤΩΧΟΣ ΚΑΒΑΛΑ ΣΤΗΝ ΦΟΡΑΔΑ ΤΟΥ.ΔΡΟΜΟ ΠΗΡΑΝ ΔΡΟΜΟ ΑΦΗΣΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΣΟΥΡΟΥΠΩΝΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ.ΕΙΔΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΛΥΒΑ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ.
<ΕΔΩ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΝΥΧΤΑ>ΕΙΠΕ Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ।
ΕΤΣΙ ΞΕΠΕΖΕΨΑΝ,ΕΔΕΣΑΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΚΑΙ ΕΠΕΣΑΝ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΝ।
ΠΟΛΥ ΠΡΩΙ ΤΟΥΣ ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΧΛΙΜΙΝΤΡΙΣΜΑΤΑ।ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΤΙ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΗΤΑΝ ΤΡΙΑ!!!!ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΠΟΥ ΤΟ ΕΙΧΕ ΓΕΝΝΗΣΕΙ Η ΦΟΡΑΔΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ।ΣΤΕΚΟΤΑΝ ΜΙΣΟΤΡΕΚΛΙΖΟΝΤΑΣ ΠΛΑΙ ΣΤΟ ΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ।

<ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΦΩΝΑΞΕ Ο ΝΤΙΜΙΤΡΙ Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ>
<ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΩΣ ΠΟΥ;;;ΡΩΤΗΣΕ Ο ΙΒΑΝ Ο ΦΤΩΧΟΣ>ΑΦΟΥ ΤΟ ΓΕΝΝΗΣΕ Η ΦΟΡΑΔΑ ΜΟΥ।
ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΣΤΕΚΟΤΑΝ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΑΛΟΓΟ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ Ο ΝΤΙΜΙΤΡΙ ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ।

ΤΑ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΜΑΛΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΟΥΣΕ.ΕΤΣΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΤΟΝ ΔΙΚΑΙΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΕΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ।
ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑΝ.Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΟΥΣ ΔΕΧΤΗΚΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΕ ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΑ.ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΑΠΟ ΤΗΝΑΡΧΗ ΟΤΙ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΗΤΑΝ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΙΒΑΝ ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΕΙ ΛΙΓΟ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗΚΕ ΤΟΥΣ ΕΙΠΕ:

ΠΟΛΥ ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΤΑ ΛΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΔΥΟ ΓΙΑΥΤΟ ΘΑ ΔΩΣΩ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΜΟΥ ΠΕΙ:

ΠΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΟ,ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΧΥΤΕΡΟ,ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΑΛΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ।ΝΑ ΕΡΘΕΤΕ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ।
ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΕΦΥΓΑΝ ΑΜΙΛΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΓΥΡΙΣΜΟΥ।
ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΕΞΙΣΤΟΡΕΙ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΟΣΑ ΤΟΥΣ ΖΗΤΗΣΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ।
Ε!!ΔΕ ΣΕ ΡΩΤΗΣΕ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΤΟΥ ΕΙΠΕ.
ΘΑ ΠΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥ ΠΕΙΣ:ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΛΟΓΟ ΤΟΥ,ΤΟ ΠΑΧΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΓΟΥΡΟΥΝΙ ΜΑΣ,ΤΟ ΑΠΑΛΟΤΕΡΟ ΤΟ ΠΑΠΛΩΜΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΜΑΣ ΓΙΟΣ।

Ο ΦΤΩΧΟΣ ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΒΑ ΤΟΥ,ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΞΙΣΤΟΡΕΙ ΣΤΗ ΜΙΚΡΗ ΤΟΥ ΚΟΡΗ ΟΣΑ ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ।
ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΕΝΕΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΣΚΕΦΤΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΛΕΕΙ:
ΝΑ ΠΕΙΣ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΟΤΙ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΓΩΜΕΝΟΣ ΒΟΡΕΙΟΣ ΑΝΕΜΟΣ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ,ΤΟ ΠΑΧΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΩΜΑ ΤΩΝ ΧΩΡΑΦΙΩΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ,ΤΟ ΑΠΑΛΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΑΔΙ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ Η ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ।

ΠΕΡΑΣΕ ΛΟΙΠΟΝ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ।
ΕΚΕΙΝΟΣ ΞΕΚΑΡΔΙΣΤΗΚΕ ΣΤΑ ΓΕΛΙΑ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΛΟΥΣΙΟ,ΑΛΛΑ ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΙΒΑΝ।
ΘΑ ΤΟΥ ΕΔΙΝΕ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΙ,ΑΛΛΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΟΝ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ:ΕΣΥ ΤΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ;;;ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ Ο ΦΤΩΧΟΣ ΙΒΑΝ.Η ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΚΟΡΗ।
ΑΧΑ!!!ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ.ΓΙΑΝΑ ΔΟΥΜΕ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΞΥΠΝΗ ΟΣΟ ΔΕΙΧΝΕΙ.
ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟ ΑΣΗΜΕΝΙΑ ΔΙΝΑΡΙΑ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΕΔΩ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ Η ΚΟΡΗ ΣΟΥ ΑΛΛΑ..........ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΓΥΜΝΗ,ΟΥΤΕ ΝΤΥΜΕΝΗ,ΟΥΤΕ ΠΕΖΗ,ΟΥΤΕ ΚΑΒΑΛΑ ΣΕ ΑΛΟΓΟ,ΟΥΤΕ ΜΕ ΔΩΡΑ,ΟΥΤΕ ΜΕ ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ।ΑΝ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ.

ΕΦΥΓΕ Ο ΦΤΩΧΟΣ ΙΒΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΤΟΥ ΛΥΠΗΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ.ΕΞΙΣΤΟΡΙΣΕ ΣΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΤΙ ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΝΑ ΤΗΣ ΦΕΡΕΙ ΕΝΑ ΛΑΓΟ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΕΡΔΙΚΑ।

ΕΦΤΑΣΕ ΛΟΙΠΟΝ Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΚΑΙ ΕΙΧΑΝ ΜΑΖΕΥΤΕΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΟΡΙΤΣΙ।
ΣΕ ΛΙΓΟ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ Η ΜΙΚΡΗ ΤΥΛΙΓΜΕΝΗ ΜΕ ΕΝΑ ΨΑΡΑΔΙΚΟ ΔΙΧΤΥ,ΚΑΒΑΛΑ ΣΤΟ ΛΑΓΟ,ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΜΙΑ ΠΕΡΔΙΚΑ।

ΩΡΑΙΑ ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΟΛΑ ΑΛΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΑ।
ΤΟΤΕ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ Η ΠΕΔΙΚΑ।
ΘΑΥΜΑΖΩ ΤΗΝ ΕΞΥΠΝΑΔΑ ΣΟΥ ΤΙΣ ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ,ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΠΕΣ ΜΟΥ:
ΕΙΣΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΦΤΩΧΟΙ ΩΣΤΕ ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ;ΝΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ.ΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΑΓΟΥΣ ΠΟΥ ΠΙΑΝΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ,ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΠΟΥ ΜΑΖΕΥΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ।

ΑΧΑΑΑ!!!!!ΦΩΝΑΞΕ ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΗΚΑ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ.ΝΑ ΠΟΥ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ ΕΞΥΠΝΗ ΟΠΩΣ ΕΔΕΙΧΝΕΣ.
ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΝΑ ΜΑΖΕΥΕΤΕ ΛΑΓΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΚΑΙ ΨΑΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ;;

ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΟΤΙ ΤΟ ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΑΛΟΓΟ ΓΕΝΝΑΕΙ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ;;ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΑΜΕΣΩΣ Η ΜΙΚΡΗ।

ΤΡΑΝΤΑΧΤΑ ΓΕΛΙΑ ΑΚΟΥΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΛΑΤΙ ΠΟΥ ΓΕΜΙΣΕ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΙΚΡΗ।
ΜΟΝΑΧΑ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΕΝΑ ΤΟΣΟ ΣΟΦΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ।ΓΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΠΙΣΩ,ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΤΑΞΑ ΑΛΛΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΠΛΑΙ ΜΟΥ ΣΤΟ ΠΑΛΑΤΙ।
ΑΥΤΗ Η ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ Η ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ ΜΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ!!!




ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΕΦΥΓΑΝ ΑΜΙΛΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤ

Κυριακή, 6 Φεβρουαρίου 2011

ΟΛΗ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΛΕΕΙ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ!!!!!ΑΣ ΤΟ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΟΥΜΕ!!!..ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.









Να χαμογελάς ακόμη κι όταν κλαις. Κάποτε τα δάκρυα θα στερέψουν και θα μείνει μόνο το χαμόγελο!!!! Χαμογέλα. Είναι το δεύτερο καλύτερο πράγμα που μπορείς να κάνεις με τα χείλη σου !!!!
Η αναζήτηση του καλύτερου προκύπτει από ένα χαμόγελο!!!!
_____________________________________________________________
Όλα είναι υπόθεση χαμόγελο

Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Κώστας Χατζής
Πρώτη εκτέλεση: Κώστας Χατζής

Όλη η ζωή είναι υπόθεσις χαμόγελο
Είναι ένα γεια σου σ' έναν άγνωστο στον δρόμο
Να σπλαχνιστείς τον κουρασμένο ταχυδρόμο
Ένα νεράκι να προσφέρεις με χαμόγελο
Και δεν θα νοιώθει το φορτίο του στον ώμο

Να πεις στον πόλεμο δεν πάω
Αλλά με χαμόγελο
Να πεις σε κάποιον χτύπα με
Αλλά δεν σε χτυπάω
Να πεις σ'αυτόν που σε μισεί μίσησέ με εσύ
Αλλά εγώ πολύ πολύ σε αγαπάω

Όλη η ζωή είναι υπόθεσις χαμόγελο
Είναι ένα γεια σου σ' ένα άγνωστο στον δρόμο
Να σπλαχνιστείς τον κουρασμένο ταξιδιώτη
Να τον ρωτήσεις τι συμβαίνει με χαμόγελο
Να δεις τι εύκολοι κι απλοί που ν' οι ανθρώποι

Να ημερέψεις την ζωή που αγριεύτηκε
Να δεις που όλοι και κανένας μας δεν φταίει
Αν πεις σε κάποιον στην ουρά
πάρ'την δική μου τη σειρά
Να δεις που όλοι τους θα πάνε τελευταίοι

Εύκολη θα'ναι η ζωή μ΄ένα χαμόγελο
Μια καλημέρα στον ανήξερο διαβάτη
Είμαστε όλοι μας φτωχοί
Γυμνοί γεννιόμαστε γυμνοί
Και δεν υπάρχει άλλο ρούχο απ' την αγάπη

____________________________________________________________________________

Δυο φίλοι συζητούν φιλοσοφικά ..
- Ρε Θανάση, εσύ πιστεύεις στη μετενσάρκωση;
- Τι είναι μετενσάρκωση;
- Ε αυτό που λένε ότι άμα πεθάνεις, ξαναγυρίζεις στη γη
με άλλη μορφή, σαν ζώο ας πούμε ή σαν φυτό και κάτι τέτοια ...
- Δεν το ξέρω το θέμα ...
- Τότε, θα κάνουμε μια συμφωνία. Όποιος πεθάνει πρώτος,
θα προσπαθήσει να επικοινωνήσει με τον άλλο και να του
πει τι γίνεται εκεί πάνω,αν όλα αυτά είναι αλήθεια και
αν ξαναγυρίζει κανείς εδώ κάτω με άλλη μορφή.
- Εντάξει φίλε, έτσι θα γίνει!
Μετά από χρόνια, πεθαίνει ο Θανάσης πρώτος και ο φίλος του
περιμένει να δει αν θα είναι συνεπής στη συμφωνία τους κι αν
θα επιδιώξει να επικοινωνήσει μαζί του.
Μήνες μετά από τη κηδεία, όπως κοιμότανε στο κρεβάτι του
ακούει κάποιον να τον φωνάζει με τρομερή φωνή...
- Ναι;
- Έλα φιλάρα, ο Θανάσης είμαι. Δεν επικοινώνησα μαζί σου
τόσο καιρό γιατί είχα πάθει υπερκόπωση....
Ο άλλος ενθουσιάζεται που ακούει το φίλο του μετά
από τόσο καιρό και αρχίζει να τον ρωτάει:
- Πώς περνάς ρε Θανασάρα, τι γίνεται εκεί πάνω;
- Ζωή και κότα φίλε μου... Ξυπνάω το πρωί, τρώω,
μετά κάνω έρωτα,μετά ξανά τρώω, ξανακάνω έρωτα ...
αυτό γίνεται από το πρωί μέχρι το βράδυ! Όλο φαΐ
και έρωτα είναι η ζωή μου...
- Πού είσαι βρε Θανάση; Στον Παράδεισο;
- Ποιο Παράδεισο ρε φίλε;
Κόκορας σε ορνιθοτροφείο στα Μέγαρα είμαι!
______________________________________________________________
Ένας Γάλλος, ένας Ιταλός κι ένας Έλληνας συζητούν περί σεξ:

- Χθες το βράδυ, λέει ο Γάλλος, έκανα τρεις φορές έρωτα με την γυναίκα μου και το πρωί, μου έφτιαξε μια υπέροχη ομελέτα!

- Εγώ, λέει ο Ιταλός, έκανα έξι φορές έρωτα με την γυναίκα μου και το πρωί μου είχε φτιάξει ένα υπέροχο πρωινό, λέγοντάς μου ότι θα με αγαπά για πάντα!

Ο Έλληνας δεν μιλούσε κι έτσι αναγκάστηκαν να τον ρωτήσουν οι άλλοι:

- Εγώ, λέει ο Έλληνας, έκανα μόνο μία φορά.

- Μόνο μία;

- Ναι.

- Και τι σου είπε το πρωί;

- Μην σταματάς, μωρό μου!
______________________________________________________________
Συζητούσε κάποιος φίλος με μια γιαγιά και μετά από αρκετή ώρα το θέμα έφτασε
στα... σεξουαλικά της γιαγιάς.
-Και δε μου λες, κυρά-Γιώργαινα, εκείνο το καιρό κοιμόταν όλη η οικογένεια
στρωματσάδα σ ένα δωμάτιο. Αν θέλατε να κάνετε τίποτα με τον κυρ-Γιώργο,
πώς τα βολεύατε?
-Ε, παιδάκι μ , περιμέναμε να κοιμηθούν οι υπόλοιποι κι άμα ήθελε ο Γιώργης,
σφύριζε κι εγώ καταλάβαινα...
-Καλά, αν ήθελε ο Γιώργης, σφύριζε. Αν ήθελες εσύ όμως?
-Τότε του λεγα... "σφύριξες Γιώργο μ ?"
______________________________________________________________
Φτωχοί, πάμπφτωχοι συνταξιούχοι ήταν ο γέρος κι η γριά, δεν τα έβγαζαν πέρα, έτυχαν και κάτι έκτακτα, έφτασε ο κόμπος στο χτένι, την επόμενη μέρα δεν θα είχαν τι να βάλουν στο τσουκάλι.
- Πήρα τη μεγάλη απόφαση, λέει η γριά. Θα εκδοθώ.
Τον έπιασαν τα γέλια τον γέρο:
- Είσαι σοβαρή μωρή, σε τέτοια ηλικία;
Δεν είχαν όμως κι άλλη επιλογή, στολίστηκε η γριά, φτιασιδώθηκε, αρωματίστηκε και, υπό το μειδίαμα του γέρου, πήρε τους δρόμους.
Το επόμενο πρωί, κοιμόταν ακόμα ο γέρος, πάει η γριά στο κρεβάτι, τον ξυπνάει και του πετάει στα μούτρα 200 ευρώ.
Τρελάθηκε αυτός:
- Έλα ρε σύ, βρέθηκε έστω και ΕΝΑΣ άντρας να σε πλησιάσει;
- Ένας μόνο; Διακόσιοι!
______________________________________________________________
Ένας νιόπαντρος, ο οποίος πρόσφατα απόκτησε παιδί με τη σύζυγό του, γράφει γράμμα στη μητέρα του για να της ανακοινώσει τα χαρμόσυνα νέα:
- Αγαπητή μητέρα, επιτέλους αποκτήσαμε κι εμείς ένα παιδί, το δικό σου εγγονάκι. Δυστυχώς όμως, η γυναίκα μου δεν έχει γάλα και αναγκαστήκαμε να δίνουμε στο μωρό γάλα από μια μαύρη γειτόνισσα, με αποτέλεσμα κάθε μέρα που περνάει, το παιδί μας όλο και μαυρίζει.
Και η μητέρα του απαντάει:
- Αγαπητέ μου γιέ, όταν γεννήθηκες εσύ κι εγώ δεν είχα γάλα। Αναγκαστήκαμε λοιπόν, να σου δίνουμε γάλα από κατσίκα. Αλλά τα κέρατα βλέπω τώρα τα βγάζεις…
______________________________________________________________
Λέει ένας Aγγελος στο Θεό:
«Κύριε, οι άνθρωποι αποκωδικοποίησαν το DNA του ανθρώπου.»
Και απαντάει ο Θεός:
«Καταραμένοι χάκερς. Πρέπει ν'αλλάξω το password.»
______________________________________________________________


ΕΔΩ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΜΠΛΟΚ ΜΙΑΣ ΦΙΛΗΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΠΑΤΕ ΑΠΟ ΕΚΕΙ.

Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

ΣΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ;ΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΧΙΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΝΤΙΚΟΥΠΟΛΗ!!!!!!


ΧΙΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΝΤΙΚΟΥΠΟΛΗ


Ο χειμώνας είχε μπει για τα καλά. Στην Ποντικούπολη είχαν ανάψει τα τζάκια, έψηναν κάστανα και χρατσ-χρατς οι ποντικοί ροκανίζανε με τα μυτερά τους δόντια. Και όπως καταλάβατε την πρώτη θέση, είχε πιάσει ο Φρουστ με την κυρία Καμελίτσα!

Αχ αυτή η κυρία Καμελίτσα! Είχε μεγάλο καημό! Ήθελε να χιονίσει. Κάθε βράδυ κολλούσε στην τηλεόραση, άκουγε τον καιρό από όλα τα δελτία ειδήσεων και ύστερα χαρούμενη φώναζε: «Αύριο θα χιονίσει»!

Εκείνη την ημέρα είχε μια παράξενη ησυχία. Ακόμα και το βράδυ ο ουρανός έγινε κόκκινος και μια γαλήνη επικρατούσε γύρω γύρω.

Η γιαγιά του Φρουστ, η κυρία Πιπίνα, έπλυνε τα καλτσάκια για την ποντικοπαρέα, και μασουλώντας μερικά φουντούκια, άκουγε τους γύρω της να μιλάνε για τον παράξενο καιρό.

Ξαφνικά σηκώθηκε από την καρέκλα της, άπλωσε τα χέρια της προς την παρέα και κάνοντας τους νόημα να σιωπήσουν τους είπε:

«Εγώ δεν χρειάζομαι επιστήμονες να μάθω για τον καιρό. Γνωρίζω πολύ περισσότερα. Σας ανακοινώνω λοιπόν πως αύριο όλα θα είναι σκεπασμένα με χιόνι»!!

Πω! Πω! Τι έγινε στην Ποντικούπολη! Ξεφωνητά, χαρές, κωλοτούμπες! Και φυσικά ο Φρουστ άδραξε της ευκαιρίας , τρύπωσε στο μαγαζί με τα γλυκά και τα ζαχαρωτά κι έφαγε με τη ψυχή του.

Σε λίγο η Ζουζού η γυναίκα του σκουπίζοντας τα χέρια της στην ποδιά της, φώναζε πως το τραπέζι για φαγητό ήταν έτοιμο.

Όλη η Ποντικοπαρέα βρέθηκε καθισμένη γύρω από το τραπέζι και πολύ το χάρηκαν διότι το φαγητό, μια αχνιστή φασολάδα με μπόλικο σέλινο και καρότα τους περίμενε για να φάνε.

Σαν απόφαγαν, με φουσκωμένη την κοιλιά από την φασολάδα, κούρνιασαν λίγο στο τζάκι κι έπειτα ένας-ένας έφευγαν για ύπνο.

Το βράδυ έφερε ένα τσουχτερό κρύο και αυτή η γαλήνη του τοπίου μεταμορφώθηκε σε μια χιονοθύελλα.

Την άλλη μέρα, όπως είχε προβλέψει η γιαγιά Πιπίνα, όλα είχαν σκεπαστεί από κάτασπρο χιόνι.

Σκεπές, αυλές, κοτέτσια, δέντρα, αυτοκίνητα, δρόμοι ήταν όλα σκεπασμένα με χιόνι. Ακόμη και το ψηλό βουνό έστεκε αγέρωχο βουτηγμένο στο χιόνι!

Όλοι στην Ποντικούπολη είχαν κολλήσει τα προσωπάκια τους στα παράθυρα. Ο Πίπης χουζούρευε. Βαριόταν να σηκωθεί να πάει σχολείο.

«Σήκω Πίπη», φώναζε η μαμά του, τίποτα ο Πίπης.

«Άσε με λίγο ακόμα μαμά», έλεγε ο Πίπης και κουκουλωνόταν με το πάπλωμα.

Τελικά δεν πήγε σχολείο για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είχαν σχολείο! Παρέμειναν κλειστά λόγω του πολύ χιονιού που είχε πέσει το βράδυ. Εκείνη την χιονισμένη μέρα έγινε μεγάλο κέφι στην Ποντικούπολη. Αποφάσισαν να παίξουν και να χαρούν με το χιόνι. Φόρεσαν τα ζεστά ρούχα, σκουφιά και γάντια και ξεχύθηκαν στην πλατεία.

Σουρτ σουρτ ανέβηκαν στον τοίχο και από κει στις χιονισμένες σκεπές των σπιτιών. Συνεννοήθηκαν να φτιάξουν πολλούς χιονάνθρωπους. Ρίχτηκαν όλοι στην δουλειά και στο τέλος το αποτέλεσμα τους ενθουσίασε. Ο Πίπης έβαλε στον χιονάνθρωπό του ένα κόκκινο κασκόλ, ένα όμοιο σκούφο και στο χέρι τοποθέτησε ένα ξύλο.

«Τι είναι αυτό;» Ρώτησαν με περιέργεια οι τυφλοπόντικες.

«Ο δικός μου χιονάνθρωπος», απάντησε ο Πίπης, «είναι ο Βασιλιάς της χιονοθύελλας και το ξύλο είναι το σπαθί του».

Όλοι σώπασαν μεμιάς και άρχισαν να προσκυνάνε τον Βασιλιά χιονάνθρωπο!

Όμως ο μικρός γιος του ξιφομάχου αρουραίου ζήλεψε και άρχισε να πετά μπάλες χιονιού στον χιονάνθρωπο βασιλιά!

Μεμιάς έγινε ένας δυνατός κρότος, ο χιονάνθρωπος βασιλιάς ζωντάνεψε και άρχισε να χορεύει και μαζί του ο Πίπης στροβιλιζόταν χορεύοντας και τραγουδώντας.

Η Ποντικοπαρέα φοβήθηκε κι ένας ένας άρχισαν να φεύγουν.

«Ελάτε στο χορό μας», τους φώναζε ο Πίπης, «ελάτε να του φτιάξουμε και το θρόνο, θα σας μεταμορφώσει σε στρατιώτες με χρυσά σπαθιά και άσπρα άλογα! Ελάτε!!! Ο πιο δυνατός ανδρείος και ανίκητος θα γίνει αρχηγός!»

Ξεθάρρεψαν οι ποντικοί με το τρομερό μυστικό, γύρισαν στην πλατεία όπου καμάρωνε ο χιονάνθρωπος Βασιλιάς, βάλθηκαν και του έφτιαξαν τον θρόνο και τότε εκείνος σήκωσε το μαγεμένο σπαθί του, άγγιξε ένα έναν ποντικό και αμέσως τους μεταμόρφωσε σε στρατιώτες με χρυσά σπαθιά και άσπρα άλογα!

Παρατάχτηκαν όλοι στη σειρά, έπιασαν τα χαλινάρια των αλόγων καλπάζοντας πάνω στο χιόνι.

Η Κυρία Καμελίτσα τα έβλεπε όλα αυτά και είχε καταπιεί τη γλώσσα της από το φόβο και την περιέργεια. Δεν μπορούσε να κουνήσει ούτε το σώμα της, ούτε την ουρά της, ένιωθε αδύναμη και ανίκανη. Τι ήταν όλα τούτα τα παράξενα; Αποφάσισε να πάει κοντά στους φίλους της και ακολουθώντας τις πατημασιές, πριν προλάβει να πιάσει τον χιονάνθρωπο Βασιλιά, μια παράξενη λάμψη την τύλιξε και γέμισε από κατάλευκο χιόνι.

«Είσαι η κυρά του χιονιού», άκουσε να της λέει ο χιονάνθρωπος.

Την έπιασε από το χέρι και την οδήγησε σ'ένα υπέροχο κατάλευκο παλάτι.

«Σήμερα», συνέχισε ο χιονάνθρωπος, «θα περάσετε όλη σας τη μέρα στο παλάτι μου. Οι υπηρέτες μου θα σας περιποιηθούν και οι μάγειρές μου θα σας ταΐσουν όλου του κόσμου τα αγαθά».

Η κυρία Καμελίτσα τα είχε χαμένα. Και το πιο σπουδαίο; Φεύγοντας οι ποντικοί από το παλάτι του χιονάνθρωπου Βασιλιά, τους φόρτωσε από ένα σακουλάκι χρυσές λίρες στον καθένα. Η Καμελίτσα γούρλωσε τα μάτια της μόλις είδε το θησαυρό. Πω! Πω! Τι θα ψώνιζε! Και πόσο καιρό θα περνούσε πλουσιοπάροχα!!

Βάλθηκε να τα μετρήσει. Τι κρίμα! Δεν πρόλαβε να μάθει πόσες λίρες, τις είχε δώσει ο χιονάνθρωπος Βασιλιάς.

Ένα δυνατό χτύπημα στην πόρτα την ξύπνησε και άφησε στη μέση το όνειρο. Ένα κατάλευκο όνειρο σαν αυτά που ακούμε να λένε στα παραμύθια. Ζούνε όλοι καλά αυτοί με το δικό τους όνειρο και εμείς με το δικό μας.